Со смртта на проф. д-р д-р Волф Ошлис, германската славистика и политикологија изгубија еден од своите најистакнати умови и страствен поборник за македонската култура. На 18 август 2026 година, реномираниот експерт почина на 84-годишна возраст. Тој зад себе остави монументално животно дело, кое во германското говорно подрачје како никој друг служеше како мост кон Република Македонија и кон Македонците.
Додека многумина од Западна Европа го набљудуваа Балканот само од геополитичка дистанца, Волф Ошлис бараше директен, длабок пристап преку јазикот. Неговото трајно наследство е нераскинливо поврзано со истражувањето и промовирањето на македонскиот јазик.
Заедно со Вера Бојиќ, тој го напиша пионерскиот „Учебник по македонски јазик во 50 лекции“ (Lehrbuch der makedonischen Sprache in 50 Lektionen). Тоа беше првиот учебник по македонски јазик што беше објавен надвор од поранешна Југославија. Со ова дело тој го постави темелот за генерации студенти и заинтересирани лица да најдат структуриран пристап со длабока почит кон јазикот на Македонците. Ошлис секогаш ја нагласуваше лингвистичката автономија и богатата литературна традиција што го одликуваат македонскиот јазик.
Во своите бројни научни и публицистички трудови, Ошлис со остар ум ги анализираше општествените и политичките случувања во Југоисточна Европа. Притоа, тој секогаш посветуваше посебно внимание на Република Македонија. Тој го следеше патот на земјата со големи симпатии и стручна експертиза.
За Ошлис, Македонците беа народ со длабоко вкоренет идентитет, чие признавање и негување му беа лична цел. Во време кога идентитетот и јазикот на Република Македонија честопати беа предмет на политички дебати и блокади од надвор, Ошлис остана цврст научен глас кој аргументирано, но одлучно се залагаше за правата на Македонците.
И во неговото познато дело „Европската азбука Кирилица: 1100 години авантура на едно писмо“, Република Македонија зазема централно место. Во него, Ошлис им оддаде почит на историските корени на словенската писменост, која е тесно поврзана со охридскиот регион и делото на Светите Климент и Наум. За него, кирилската азбука не беше чисто источноевропско, туку праевропско културно добро, чие зачувување тој го сметаше и за заслуга на Македонците.
До длабока старост, Волф Ошлис, особено преку неговите публикации во издавачката куќа „Визер“ (Wieser Verlag), остана неуморен толкувач и амбасадор на регионот. Неговата способност да им ја доближи убавината на македонскиот јазик и срдечноста на Македонците на пошироката јавност останува ненадмината.
Се збогуваме со еден голем научник, кој целиот свој живот беше поврзан во длабоко пријателство со македонскиот народ. Неговиот придонес за европското разбирање меѓу народите и за вреднувањето на македонскиот идентитет ќе остане незаборавен.
„Почивај во мир, почитуван професоре Ошлис. Македонците во Германија секогаш ќе чуваат чесен спомен за Вашиот неуморен ангажман за нашиот јазик и култура.“
Централен совет на Македонците во Германија